مقدمة اصلاح المنطق لابن السکیت

● مقدمة اصلاح المنطق لابن السکیت /منطق/ عربی muqaddamat-u iṣlāḥ-ul manṭiq li-ibn-is sikkīt دانش تبریزی، لطفعلی بن محمد کاظم، 1268 - 1350 قمری dāneš-e tabrīzī, loṭf-‘alī ebn-e moḥammad kāzem (1852 - 1932) وابسته به: اصلاح المنطق؛ ابن سکیت، یعقوب بن اسحاق (186-246ق تاریخ تألیف: 5 صفر 1324ق؛ محل تالیف: تهران مؤلف، نسخه‌ای از اصلاح المنطق ابن سکیت به دستش افتاد و به تصحیح و ترتیب آن اقدام کرد و مقدمه‌ای بر آن نگاشت شامل این مطالب: تعرفه المصنف و بیان رتبة الکتاب؛ تقریظ الکاتب للکتاب؛ خطبة تهذیب الاصلاح للخطیب البغدادی؛ الفهرس الاول لأبواب الکتاب؛ الفهرس الثانی للمواد اللغویة علی تلاوة الحروف و ترتیبها؛ الفهرس الثالث فی الفرائد المنسلکة فی طی تفسیر المواد؛ الفهرس الرابع فی الأمثال المشروحة فی الکتاب؛ الفهرس الخامس فی ذکر الشواهد الناقصة فی الکتاب و تکملة بعضها؛ تنبیه فی سبب نقص الشواهد و دأب القدماء فی الاستشهاد و منع متابعتهم فی الأزمنة المتأخره و اشتباه صاحب القاموس فی مادة شهر؛ استدراک فی تراجم الاشخاص المذکورین اول کتاب الاصلاح؛ فوائد متعلقه بأحوال المصنف؛ تقریظ آخر للکتاب غفرله. مرحوم شیخ آقا بزرگ تهرانی همین نسخه را در نزد مجدالدین نصیری (فرزند صدرالافاضل) دیده و در الذریعه (39/22-40) گزارش نموده است. شرح حال خود نوشت مؤلف در تذکره مدینة الادب آمده است.