اصول الاسلام و الایمان

● اصول الاسلام و الایمان / کلام و اعتقادات / عربی uṣūl-ul-islām wa-l-īmān وحید بهبهانی، محمد باقر بن محمد اکمل، 1118-1205 قمری vahīd-e behbahānī, mohammad bāqer ebn-e mohammad akmal (1707-1791) رساله کوتاهی است در علامت‌های کفر و نفاق، مؤلف عنوان نموده که اصول اسلام نزد فقها (توحید و نبوت و معاد) است و اگر کسی که یکی از آنها را انکار نماید کافر است و اگر کفر را اظهار نکند منافق است. پس از آن بحثی دارد درباره نواصب و غاصبین حقوق ائمه (ع). در پایان برخی نسخه‌ها رساله به علامه حلی نسبت داده شده است که صحیح نیست. گویا این کتاب واکنشی برای جبران تندروی‌های خواهرزاده مجلسی حیدر علی شیروانی باشد که در طبقات قرن دوازدهم (ص 231) یاد شده است، او فتوا به نجس بودن سنیان داده بود. بهبهانی در این رساله با جدا کردن سه اصل دینی از دو اصل ایمانی سنیان را مسلمان نامؤمن می‌خواند و پاک می‌شمرد. نام کامل این رساله «اصول الاسلام و الایمان و حکم الناصب» است. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... فائدة اعلم أن اصول الاسلام عند فقهائنا المشهورین ثلاثة التوحید و الرسالة و المعاد فمن انکر واحدا منها یکون خارجا عنه. انجام: فان علاقة الأسد لزید مثلا الشجاعة لا النحر أو غیره، فتأمل.