مقام وحدت

● مقام وحدت = منزل ششم اهل وحدت / عرفان و تصوف / فارسی maqām-e vahdat = manzel-e šešom-e ahl-e vahdat نسفی، عزیزالدین بن محمد، ق7قمری nasafī, ‘azīz-od-dīn ebn-e mohammad(- 13c) این رساله در «الانسان الکامل» (مجموعه رساله‌های نسفی) نیامده است. عنوان رساله به خامه کاتب چنین آمده: «رساله در بیان مقام وحدت نه منزل است و ده مقصد» و در پایان آمده است «تمام شد منزل ششم اهل وحدت». نسخه چنین آغاز می‌شود: «سالک چون به مقام وحدت رسید، بیابانهای خونخوار رسید. اگر از آن بیابانها بگذرد، مردی تمام باشد ... سالک چون به مقام وحدت رسید، اول بیابانهای اتحادش پیش آید. فصل، چون سالک از این بیابانهای اتحاد گذشت، شریعت را باز به دست آورد ... بدانکه کار عالم آزادی دارد و جمله در راهند تا به آزادی رسند ... بدانکه در عالم معرفت در هر مقامی که باشی باید مقلد پیغمبر باشی». (احمد منزوی) آغاز: بسمله، چنین گوید خادم فقرا عزیز بن محمد النسفی که سالک چون به مقام وحدت رسید، به بیابانهای خونخوار رسید. اگر از آن بیابانهای خونخوار بگذرد، مردی تمام باشد ... [نسخه‌های منزوی 1200/2: سلوک مقامات که بایستی جز این باشد]