مقامه منشطه

● مقامه منشطه / ادبیات / عربی maqāme-ye munšita این مقامه، که حکایت از حال و وضع نویسنده می‌کند، روزگاری از ایام عمر او را نشان می‌دهد که با بی‌قراری و بیتابی از نقطه‌ای به نقطه دیگر می‌رفته و در این دربه‌دری‌ها گذارش از شیراز به اهواز می‌افتد و در آنجا وصف قاضی اهواز را می‌شنود و به مجلس او حاضر می‌شود و پس از تعظیم و تکریم در جای خود می‌نشیند. اتفاقاً در این بین مردی با دو زن به نوبه به سخن می‌آیند و زبان به شکایت از شوی خود می‌گشایند و درد دل‌ها می‌کنند، سرانجام قاضی به طلاق آنها حکم می‌دهد.