اصول

● اصول = وجودیه / عرفان و تصوف / فارسی osūl = vojūdīye نعمة الله ولی، نعمة الله بن عبدالله، 730؟-834 قمری ne'mat-ol-lāh-e valī, ne'mat-ol-lāh ebn-e 'abd-ol-lāh (1330-1431) گفتاری است عرفانی به نظم و نثر در وجود با عنوان‌های «اصل، اصل». این جز رساله «وجود» اوست. در 21 (برخی نسخه 29) «اصل»: 1. ملاحظه حقیقت وجود لابشرط، 2. عقل اول یعنی لوح ابسط موجودات است؛ 3. اعیان ثابته که صور اسماء الهیه‌اند؛ ... 20. تجلیات ذاتیه؛ 21. اصل وجود حلال مطلق است و معرفت کنه او حرام مطلق؛ ... 29. وجود جلال مطلق است و معرفت کنه او حرام. آغاز: بسمله. نزد اصحاب صوفیه و ارباب الهیه وجود من حیث هو هوای لا بشرط شیئی، اعم است از کلی و جزوی و خاص و عام، مطلق و مقید ذهنی و خارجی ... بیت: مطلق از اطلاق و لا اطلاق هم. انجام: این فراغت مدام می‌بینم ×× گرچه جز لحظه ای نمی یابد چاپ: در مجموعه رساله‌های او، ص 262-264 [فهرستواره منزوی 95/7]