مقامات العشاق

● مقامات العشاق / عرفان و تصوف / فارسی maqāmāt-ol ‘oššāq تاریخ تألیف: 645ق از کوکبی (؟). به نثر و نظم و بسیار شیوا با عنوان‌های «من منظومات، ایضاله، زيد الخيل، و منه سلمه الله، اویس، ايضا منه، ايضا من مثنویات، رباعی منه، ايضا مثنوی، من مثنویات، رباعی، منه، بر تافتن عاشق روی دلرا از حصه معشوق بجانب سلطان عشق، و منه سلمه الله ایمانهم، آمدن معشوق بر سر عاشق، من غزلیات، تشبیه کردن عشق را بآتش و تاثیر آن، و له ايضا، سوختن عاشق خرمن هستی خود را در طلب نسبت عشق و رسیدن معشوق بسر وقت او و در آن حالت خود را پروانه آن شمع محفل عشق کردن و بوصال ابدی رسیدن، و له مثنویات». آغاز: من تألیفات حسان العلم مولانا کوکبی سلمه الله المسمى بمقامات العشاق حکایت اویس طائی و عاشق شدن او بر سلمی بنت عبدالله بن خلف خزاعی و انجام او بعشق محبوب حقیقی (بشنگرف نوشته شده) یکی از دوستان حکایت کرد که در ایام قدیم در قبیله طی اویس نامی جوانی بود که بقدم توکل صحرای هستی را طی کرده بود و به تیغ آتش فشان عشق مطایای هوی و هوس را پی کرده. انجام: رباعی له: آنانکه غم تو برگزیدند همه ×× در کوی شهادت آرمیدند همه / در معرکه دو کون فتح از عشقست (؟) ×× با آنکه سپاه او شهیدند همه. و کان ذلك في شهور سنة خمس و اربعین و ستمائة 645 تاریخ به صحت پیوسته که برهان الدین بعد از قتل شمس الدین چهل روز زنده بود و از رفقای او تا مدت یکسال یک تن نماند. [فهرستواره منزوی 938/8]