مقامات العارفین

● مقامات العارفین / عرفان و تصوف / عربی maqāmāt-ul ‘ārifīn دشتکی شیرازی، منصور بن صدرالدین محمد، - 948 قمری daštakī šīrāzī, mansūr ebn-e sadr-od-dīn mohammad(-1542) وابسته به: الاشارات و التنبيهات؛ ابن سینا، حسین بن عبدالله (370-428ق) در عرفان عملی نگاشته و در آن تلفیقی از نمط نهم شیخ در مقامات العارفین و منازل السائرين خواجه عبدالله انصاری است و ظرایف و دقایق عرفان عملی را برهانی نموده و ادله عرفان عملی را به شیوه شیخ بررسی کرده و در موارد گوناگون از ذکر مسائل عرفان نظری، فلسفه و کلام فروگذار نکرده است. در چهار«مقاله»: 1. اشارة اجمالية الى السلاك و النساك و اعراضهم و اعراضهم؛ 2. تعریف النبی؛ 3. مقدمات و اصول و متممات الرياضة و السلوک؛ 4. حالات السالک، شامل چند اشاره.با عنوان‌های «اشارة، تبصرة، تذكرة، تنبيه». آغاز: بسمله، اللهم اجعلنى من العارفين و الواقفين على مقامات العارفين لا فيها واقفين ... موسیا آداب دانان دیگرند ... فان الفقير الحقير غیاث المشهور بمنصور يقول ان هذه اشارات بها يهتدى من يهتدى من اهل الهدى الى منتهى اشارات العرفاء ... انجام: فلينظر اليها يرى فيها و يتجلى بها ما خفى على كثير من الاجلاء. چاپ: فصلنامه اندیشه دینی، دانشگاه شیراز، شماره 2، زمستان 1378، صص 81-144، تحقیق حجت الاسلام دکتر کاکائی؛ به کوشش عبدالله نورانی در مصنفات غیاث الدین منصور حسینی دشتکی شیرازی، جلد 1 (تهران، دانشگاه تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی: 1386) [الذريعة 391/21 با عنوان «مقالات العارفين»]