مقامات دو عارف بم

● مقامات دو عارف بم /تراجم، عرفان و تصوف / فارسی maqāmāt-e do ‘āref-e bam ابن خاوند فضل الله حسینی، ق9 قمری ebn-e xāvand fazl-ol-lāh-e hoseynī(- 15c) به دستور: غیاث الدین عبدالعلی تاریخ تألیف: 895ق مشتمل بر «شمیمه» و دو «لوح» و «خاتمه» و «تتمیم» مزین به سرلوح و دو جدول، سرلوح در تعریف ولایت و توصیف ارباب هدایت. از روضة الصفا و حبیب السیر نقل می‌کند.در دیباچه تاریخ کرمان (ص قیز) از آن یاد شده است؛ در دانشگاه به نام مقامات دو عارف بم، طاهر الدین محمد بمی و شمس الدین ابراهیم بمی آمده است. چاپ: ژان اوبن در فرهنگ ایران زمین (93/2، 232) مقدار 72 برگ آن را چاپ کرده است.