مقاصد الأطباء

● مقاصد الأطباء = مقاصد الطب / طب / عربی maqāṣid-ul aṭibbā’ = maqāṣid-uṭṭibb طبیب، مسعود بن حسین، ق 10 قمری tabīb,mas‘ūd ebn-e ḥoseyn(- 16c) کتابی است جامع در ادویه‌ای که برای امراض از سر تا قدم به کار آیند، با استفاده از کتاب‌های قانون و شرح آن و کنز الحکماء ابوسعید بن ابراهیم و شرح کلیات سامری، مشتمل بر سی و یک«مقصد»: 1. امراض الرأس؛ 2. فی ان مراض العين؛ 3. امراض الاذن؛ 4. امراض الانف؛ 5. امراض اللثه و الفم و الاسنان؛ 6. امراض الريه و الصدر؛ 8. امراض القلب؛ 9. امراض الثدى؛ 10. امراض المعدة و المرىء؛ 11. امراض الكبد و الطحال؛ 12. امراض الامعاء؛ 13. امراض الكلى؛ 14. امراض المثانه؛ 15. امراض المقعده؛ 16. امراض الانثيين و القضيب؛ 17. امراض الرحم؛ 18. الامراض الظاهره؛ 19. الاورام و البثور؛ 20. الامراض العارضه فی سطح الجلد؛ 21. علل الاظفار؛ 22. الجراحات؛ 23. احوال الشعر؛ 24. الحميات؛ 25. السقطه و الضربه و الكسر و الخلع؛ 26. السموم و علامة شربها و علاجها الكلى؛ 27. الادوية المفردة؛ 28. المركبات؛ 29. المكائيل و الاوزن؛ 30. الابدال؛ 31. احراق و غسل بعض الادوية. [فهرس المخطوطات الطبية العربية 108؛ الطب الصيدليه ص 351؛ بروکلمان 2-1029؛ ذکر ان للکتاب نسخة فی رامبو؛ خزانة مفتی 145/5]