المفيد في علم التجويد

● المفيد في علم التجويد / تجوید / عربی al-mufīd fī ‘ilm-it tajwīd حافظ تونی، حسین بن شجاع، - 879؟ قمری ḥāfez-e tūnī, ḥoseyn ebn-e šojā‘(- 1475) رساله‌ای است مختصر در آداب قرائت قرآن چنان که بعد از خطبه می‌نگارد: «ان افضل الطاعات و اشرفها بعد الواجبات تلاوت الکلام مبدع الکائنات و يجب بعضه على الکل و کله على البعض و من حيث انه لابد لقارى القران من رعايه الفاظه و اداته وتجویده و ترتیله». رساله مشتمل بر هفت «باب» است: 1. مخارج الحروف و صفاتها؛ 2. رعاية فى كل حرف مع اخرى؛ 3. ذكر المد و القصر؛ 4. بيان الوقف و الوصل؛ 5. احکام التنوين و النون الساكن؛ 6. ادغام الحروف المقاربه المتماثله و المتجانسه؛ 7. الرآت. نام دیگر کتاب در الذریعة، مفید التجوید است. این کتاب به فارسی نیز برگردانده شده است. آغاز: بسمله و به نستعین، الحمدلله رب العالمین و الصلوة علی محمد و آله اجمعین اما بعد فيقول اضعف عبادالله ... قد ثبت بالبراهين المعقولة والدلايل المنقولة ان افضل الطاعات واشرفها بعد الواجبات تلاوة كلام مبدع الكائنات ويجب بعضه على الكل وكله على البعض ... انجام: لا يحتمل ذكره هذا المختصر فمن اراد الوقوف على ذكل فعليه بكتب القراات المصنف فى هذا الفن و الحمدلله رب العالمين و الصلوه على محمد و اله اجمعين الطيبين [کشف الفهارس، حجتی 423/1؛ الذريعة 372/21؛ مكتبة اميرالمؤمنين 363/4؛ دنا 9: 1098-1097 (31 نسخه)]