مفتاح الکنوز

● مفتاح الکنوز / عرفان و تصوف، شعر / فارسی meftāh-ul kunūz رضوی، تراب بن رحیم، ق14 قمری razavī, torāb ebn-e rahīm(- 20c) تاریخ تألیف: 1302ش منظومه‌ای است عرفانی دارای شش «کنز» که به تقلید از مثنوی «زبدة الاسرار» صفی به تفسیر و شرح بعض اخباری که مضامین عرفانی دارد پرداخته است. در مواضع مختلف آن روی سخن با امام دوازدهم حضرت مهدی (ع) می‌باشد. سراینده در اوایل کنز دوم از خود چنین یاد کرده است: «کرده توحید خدا ابن تراب ×× در کتاب مهدویت مستطاب / هم که گفته او به کنز اولین ×× هم نوشته وی به کنز دومین / قل و دل بر ما سخنها خوشتر است ×× خاصه در اینجا سکوتم بهتر است / پس به توفیق خداوند کریم ×× گوید اینجا این تراب بن رحیم / کز امام هشتمین دارد نسب ×× وز رضا و آن تقی دارد حسب».