مفتاح الفقر

● مفتاح الفقر / عرفان و تصوف / فارسی meftāh-ol faqr جمالی اردستانی، جمال الدین محمد، 814 - 883 ؟ قمری jamālī ardestānī, jamāl-od-dīn mohammad (1412 - 1479) تاریخ تألیف: قبل از 868ق مثنوی آمیخته به نثر در 443 بیت که آن را قبل از سال 868ق ساخته زیرا در انتهای «مصباح الارواح» خود که در 868ق پدید آورده، نام این رساله آمده است. دستمایه اصلی این رساله شرح داستان زندگی ایوب و بلاها و امتحانات اوست که آن را طبق شیوه عرفانی و طریقتی خود تأویل و تفسیر می‌کند و داستان ثعلبة بن حاطب داستان دیگری است که مؤلف پس از نقل آن برای تفسیر فقر از آن استفاده کرده است. او این رساله را با توجه به حدیث «لكل شیی مفتاح و مفتاح الجنة حب المساكين و الفقرا» که از پیامبر اکرم (ص) نقل شده، «مفتاح الفقر» نامیده و بر فضیلت آن بر غنا تاکید دارد و به چگونگی قرار گرفتن فقر در دل سالک، و رابطه فقیر و عشق از دیگر مضامین آن است. آغاز: اعلم یا اخی ان الانبیاء و الاولیاء و الفقراء و المحبین و ... ای عزیز (روزی) محمود غزنوی از میان لشکر بیرون رفت و بر بلندی باستاد ... انجام: گوش کن این راز خوش دلپذیر ×× تا که بری راه به کوی فقیر / زآنکه به یمن فقرا ای غلام ×× واصل دلدار شوی و السلام چاپ: تهران، انتشارات کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1389ش، تصحیح امیر سروری، رسائل پیر جمال اردستانی، دفتر دوم، صص 391-413 [فهرستواره منزوی 926/8؛ نسخه‌های منزوی 1405/2 (2 نسخه)؛ الذریعه 339/21]