مفتاح الاخلاق

● مفتاح الاخلاق / اخلاق / فارسی meftāh-ol axlāq عباسی برهانپوری، عبدالرحمن بن عبدالکریم، ق11 قمری ‘abbāsī borhānpūrī, ‘abd-or-rahmān ebn-e ‘abd-ol-karīm(- 17c) وابسته به: اخلاق ناصری؛ نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد (597-672) اهدا به: سلطان محمد عالم گیر شاه (1068-1118ق) تاریخ تألیف: 1085ق لغات و مندرجات کتاب «اخلاق ناصری» خواجه نصیرالدین طوسی را شرح و تفسیر کرده است. این شرح مشتمل بر دو قسمت است: قسمت اول در شرح لغات کتاب و قسمت دوم در تفسیر آیات و احادیث و گفتار خلفاء راشدین و حکماء و متکلمین و شعرایی است که ذکری از آنها در این کتاب رفته است. او می‌گوید: که از میان نزدیک به سی نسخه از اخلاق ناصری که به دست آوردم به نسخه‌ای برخوردم که خود طوسی آن را برای تدریس و آموختن به کار می‌برده است و از روی آن برای خودم نسخه‌ای نوشته و در هامش آن حاشیه‌هایی زدم و از گرد آوردن آنها این کتاب را ساخته‌ام. آغاز: حمد حکیمی را که اکثر اماثل آدم و فواضل بنی آدم ... از دل زار من آن شکل و شمایل نرود×× گر رفتی ز نظر یاد تو از دل نرود / از سر کوی تو مایل نه همین من رفتم×× کس نباشد که ترا بیند و مایل نرود [دیباچه چاپ دوم اخلاق محتشمی، ص 13؛ فهرستواره منزوی 619/6]