معما (4)

● معما (4) / معما، شعر / فارسی mo‘ammā جامی، عبدالرحمن بن احمد، 817 - 898 قمری jāmī, ‘abd-or-rahmān ebn-e ahmad (1415 - 1493) تاریخ تألیف: 890ق (= «فیض») از جامی چهار گفتار دراین موضوع در دست است: 1. حلية الحلل؛ 2. دستور معمای دوم یا میانه؛ 3. گفتاری که از دو رساله پیشین کوچکتر واز چهارمی بزرگتر است (معمای صغیر)؛ 4. دستور معمای منظوم. این رساله همانند حلية الحلل او دستوری است در سه بخش: تسهیلی، تحصیلی و تکمیلی. رساله حاضر دستور معمای شماره چهارم وی است و در 67 بیت می باشد. آغاز: بسمله.چو از حمد و تحیت یافتی کام ×× بدان ای در معما طالب نام / که اعمال معمایی سه قسم است ×× که هر یک گنج اسما را طلسم است انجام: بنامی زد زهی در گرامی ×× که سفت الماس نوک کلک جامی / چو فیض قدسی آمد جای تو بیخ×× نباشد گر کنندش (فیض) تاریخ / بتشریف قبول ارزنده بادا ××بر ارباب کرم فرخنده بادا [نسخه‌های منزوی 496/2 و 2185/3-2186؛ مشترک پاکستان6/14-7؛ دنا 911/9-915(در آن جا 4 دستور معمای جامی ذیل هشت عنوانآمیخته با هم معرفی شده است)]