اصطلاحات صوفیان

● اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی estelāhāt-e sūfīyān بدخشی، نورالدین جعفر، ق8 قمری badaxšī, nor-od-dīn ja‘far (- 14c) رساله‌ای درباره چهار اصطلاح صوفیان «صمت، عزلت، جوع، سهر» که در «حیلة الابرار» و «قوت القلوب» از آنها سخن رفته است، با شواهدی از احادیث نبوت پیامبر اکرم (ص). نسخه‌های با هم اختلاف دارند، یکی با سربندهای «ای عزیز»: ای عزیز بدانکه یوم گویند هر جزوی از اجزای زمان را، بدانکه روح محمدی را که خلیفة الله است عقل اول گویند، بدانکه لوح عبارت است از باطن روح، بدانکه موجودات را حروف اکوان گویند ... آغاز: ثنای بلا حد و عد و ثنای بلا ضد و ند حضرت پادشاهی راست که کبریای مطلق اوست. انجام: و عین الیقین بمکاشفه ملکوت صفات و حق الیقین بظهور ذات، و الله اعلم. چاپ: نشریه فرهنگ ایران زمین، به کوشش ایرج افشار، شماره 16-17؛ 1348ش، 326-333 [نسخه‌های منزوی 1034؛ فهرستواره منزوی 83/7 (4 نسخه)]