معربات رشیدی

● معربات رشیدی / لغت / فارسی mo‘arrabāt-e rashīdī رشیدی، عبدالرشید بن عبدالغفور، - 1077 قمری rashidi, ‘abd-or-rašīd ebn-e ‘abd-ol-qafūr(- 1667) واژه‌های معرب است که در قرآن کریم، حدیث یا سخنان بزرگان آمده است، در یک «مقدمه» و چند «باب»: مقدمه در تعریف تعریب و قاعده‌هایی که در این دگرگونی دیده شده است. سپس واژه‌های معرب به ترتیب حرف پایانی، هر حرف در یک باب جای داده شده است. تتوی در آغاز فرهنگ رشیدی گفته است که کتاب، در یک مقدمه و چند باب و خاتمه است، ولی تا کنون نسخه‌ای که خاتمه را داشته باشد، دیده نشده است، جز این نسخه که به دنبال آن رساله‌ای مستقل هست، با دیباچه و مقدمه و نظم ویژه خود که همین معربات رشیدی است. مؤلف خود در دیباچه از آن به گونه یک رساله مستقل یاد می‌کند و گمان نمی‌رود که این رساله همان «خاتمه» گم شده باشد. چاپ: این رساله به کوشش محمد لو عباسی، در پایان فرهنگ رشیدی، از روی تنها نسخه آن که همین نسخه است، چاپ شده (تهران 1337ش). در پیش گفتار چاپ این رساله، پس از بر شمردن چند کتاب عربی که در این زمینه نگاشته شده است یا فصلی در این باره دارد، آمده است که این رساله در زبان فارسی، نخستین نگارش است