اصطلاحات صوفیان

● اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی estelāhāt-e ṣūfīyān نعمة الله ولی، نعمة الله بن عبدالله، 730؟-834 قمری ne‘mat-ol-lāh-e valī, ne‘mat-ol-lāh ebn-e ‘abd-ol-lāh (1330-1431) وابسته به: اصطلاحات صوفیان = اصطلاحات صوفیه؛ عبدالرزاق کاشی، عبدالرزاق بن احمد (-736) ترجمه‌مانندی است از «اصطلاحات الصوفية» عبدالرزاق کاشانی. نسخه عربی آن در 2 بخش است: 1. به ترتیب حروف، 2. به ترتیب تفاریع. در شرح اصطلاحات عرفا و صوفیه در 28 باب که کلمات شرح شده بدون ترتیب الفبایی در هر باب آمده است. آغاز: بسمله سپاس بیقیاس حضرت واجب الوجودی را که خواص امت محمدیه را نجات داد و از مباحث علوم رسمیه بمحض افضال بوسیله کسب و اعمال ایشانرا بی نیاز گردانید ... بیان اصطلاحات است در باب ×× که تا گویم ترا در بیست و هشت باب. قال شیخ الاسلام کمال المتعال رحمة الله علیه باب الالف انجام: الغیب المکنون و الغیب المصون، سر ذات و کثر ذات است ... الفتن و الریق عشاء و غشاوة صدر است و صد ... بی تکلف اصطلاحاتی خوشست ×× خوش بیانی و عباراتی خوشست / خوش بخوان و خوش بدان و خوش بگو ×× علم حال است و کمالاتی خوشست. چاپ: به کوشش جواد نوربخش، در جلد چهارم رساله‌های مؤلف [نسخه‌های منزوی 1038/2: نشانی 11 نسخه؛ مشترک 1274/3: نشانی 1 نسخه دیگر؛ الذریعه، 249/10 «رسائل الشاه ...»؛ مشار، 348/1 «اصطلاحات صوفیه»؛ فهرستواره منزوی 89/7 (10 نسخه)؛ دنا 1046/7 (17 نسخه)]