معراج نامه

● معراج نامه = معراجیه = اثبات النبوة = مرشد الکفایة = حقیقة المعراج / کلام و اعتقادات / فارسی me‘rāj nāme = me‘rājīya = esbāt-on nobovva = moršed-ol kefāya = haqīqat-ul me‘rāj سهروردی، یحیی بن حبش، 549؟ - 587 ؟ قمری sohravardī, yahyā ebn-e hebaš (1155 - 1192) همان که اکثراً از ابن سینا دانسته‌اند و نسخه‌های آن بسیار است. عبدالله انوار آورده: شیخ شهاب الدین می‌گوید وقتی جمعی دوستان از معراج از من سوال کردند و من بر آن شدم که در این باره مطلبی بیاورم و از آنجا که «وضع اسرار با جاهل خطاست کتم معانی با عالم و عاقل خطا». پس او به مدح مجلس عالی یعنی شاه زمان می‌پردازد و می‌گوید بدین زمان می‌شود آنچه گفت گفت. لذا بر این منظور بر آن می‌شود که اسرار نهانی را باز گوید و برای اینمطلب مسأله رسالت و نبوت را پیش می کشد و اینکه معراج چیست می‌پردازد و او این سفر نفسانی را با جملاتی که پیغمبر گفته شرح و توضیح می‌دهد. آغاز: بسمله، سپاس خداوند آسمان و زمین را و ستایش دهنده جان و دین را ودرود بر پیغمبر برگزیده او. انجام: و از رمزهای این کلمات جز عالم ذوق نیابد و استغفر و الله عن الخطاء و الزلل قولا و فكراً و الحمدلله رب العالمين.