اصطلاحات دیوان حافظ

● اصطلاحات دیوان حافظ / عرفان و تصوف / فارسی estelāhāt-e d.-e hāfez وابسته به: دیوان حافظ شیرازی؛ حافظ شیرازی، شمس الدین محمد (-792) رساله‌ای کوتاه در بیان معانی و مراوات اصطلاحات عرفانی که در دیوان حافظ شیرازی به کار رفته است، در سه «مطلب»: 1. اسامی معشوق و آنچه متعلق بدوست؛ 2. اسامی که میان عاشق و معشوق مشترک است؛ 3. کلماتی چند که مخصوص به عاشق و احوال اوست. تقسیم‌بندی رساله با «رشف الالحاظ فی کشف الالفاظ» یکسان است. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد سر اصطلاحات عارف رموزات لاریب حضرت لسان الغیب یعنی خواجه حافظ شیرازی که در دیوان خود فرموده است بباید دانست که عالم معانی را ادراک نتوان انجام: گفتگوی: عتاب محبت آمیز را گویند. جستجوی: خورده گیری که از تقصیر در وجود آمده باشد و منازعات عاشق و معشوق را گویند تمت. [نسخه‌های منزوی 1176/2] همانند: