معجزه (رساله در معجزات معصومین)

● معجزه (رساله در معجزات معصومین) / فضایل و مناقب / فارسی mo‘jeze (r. dar mo‘jezāt-e ma‘sūmīn) بخشی از نسخه‌ای است در بیان معجزات پیامبر (ص) و اهل بیت علیهم السلام. ابتدا به چهارده معجزه پیامبر (ص) اشاره می‌کند. پس از آن در باب اول، فضایل و منقبت ایشان را با ذکر احادیثی در وصف امام و ذکر مواردی به نقل از خاص و عام در خصوص احاطه علمی ایشان به مسائلی که خلفا از جواب آن در می‌ماندند را برمی‌شمارد؛ فصل دوم در بیان قضا و اجرای شرعیات و اظهار معجزات ایشان با ذکر سؤالاتی که صرفا امام پاسخگو بودند و بیان چهارده معجزه و کرامت از ایشان است. پس از آن مؤلف چهارده معجزه از حضرت فاطمه علیها السلام را برمی‌شمرد. مؤلف (در برگ 5 پ) از رساله حجیه خود موسوم به «انیس الناسکین» در فضیلت مدینه طیبه و کیفیت دخول ارض محترمه با زیارات ماثوره و عبارات منقوله یاد می‌کند. همچنین (در برگ 24 و 43) از این رساله با عنوان رساله «معجزه» نام می‌برد. در منابع در دسترس به نام این دو کتاب و مؤلف آن اشاره نشده است. مؤلف در کتاب خود به کتاب‌های اجتماع، لوامع الانوار و بحار الانوار علامه مجلسی اشاره می‌کند.