معانی القرآن

● معانی القرآن = اعراب القرآن و معانیه = تفسیر زجاج / تفسیر / عربی maʻāni-l qur’ān = iʻrāb-ul qur’ān wa maʻānī-h = tafsīr-i zajjāj زجاج، ابراهیم بن سری، 241 - 311 قمری zajjāj, ebrāhīm ebn-e sarī (856 - 924) تاریخ تألیف: صفر 285ق- ربیع الاول301ق کتابی است در بیان اعراب قرآن مجید و معانی آن در دو جزء روی برگ عنوان این نسخه نام کتاب چنین آمده است: «اعراب القرآن و معانیه». در صفر 285 املای آن را آغاز کرده و در ربیع الاول 301ق از املاء آن فراغت یافته است. نام کتاب در منابع به صورت «معانی القرآن و اعراب القرآن و معانیه» درج شده است. این تفسیر مختصر با عناوین «قوله، قوله» برگزار شده و با آنچه تحت عنوان «اعراب القرآن»، منسوب به زجاج، با تحقیق ابراهیم ابیاری در قاهره و قم (در سه جلد) به چاپ رسیده، متفاوت است. چاپ: القاهرة، وزارة الثقافة و الارشاد، تحقیق ابراهیم الابیاری، الطبعة الاول، 1963- 1965م، 3مجلد، 1102ص [بروکلمان 1/ 110(111)؛ کشف الظنون 1730/2؛ الفهرس الشامل للتراث العربی الاسلامی المخطوط، علوم القرآن، مخطوطات التفسیر و علومه: 40/1 و 41؛ کشاف الفهارس (فهرست موضوعی نسخه‌های خطی عربی)، دکتر سید محمدباقر حجتی: علوم قرآنی، بخش دوم، تفسیر: 195/3-198؛ کشف الظنون: 1730/2؛ معجم المؤلفين 33/1؛ الأعلام، زرکلی: 40/1؛ فهرس المخطوطات العربية المحفوظة فى مكتبة الاسد الوطنية: 631/4 و 264/5؛ فهرس مخطوطات دارالكتب الظاهرية، علوم القرآن: 299/1 و 290/2 و المجاميع 1071/1؛ دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی: 1146/1]