المعاد

● المعاد = احوال صنوف الناس عند رجوعهم الى دار البقاء / کلام و اعتقادات / عربی al-ma‘ād = aḥwāl-u ṣunūf-in nās ‘ind-a rujū‘-i-him ilā dār-il baqā’ تنکابنی، حسین بن ابراهیم، - 1105 قمری tonekābonī, ḥoseyn ebn-e ebrāhīm(- 1694) رساله موجزی است در بیان اصناف مردم در روز قیامت، مؤلف مردم را به شش صنف تقسیم نموده و هر کدام را دارای مرتبه‌ای خاص از سعادت و شقاوت دانسته است. قبل از بحث، مقدمه‌ای دارد فلسفی که عوالم را منحصر در عالم عقلی، خیالی و حسی نموده است. مؤلف از ده شاگرد درجه اول ملاصدرا (عشره مبشره) است، که به شیخ حسین مغفور هم نامیده می‌شود و «مغفور» تخلص وی می‌باشد. آغاز: الحمدلله المتوحد فی ذاته المتفرد فی دیمومية صفاته و المتحد بالسلطنة و التدبير و المستأثر في إجراء قلم القضا على ألواح التقدير و التصویر ... و بعد فقد كنت متأملاً في بعض الأسحار في باب أحوال صنوف الناس عند رجوعهم إلى دارالبقاء و القرار انجام: فهم على درجاتهم تابعون لأصحاب اليمين و خدام لأهل الجنة فيكون صنوف الإنسان مع حالاتهم على ستة و الله أعلم بحقائق الأمور چاپ: در منتخباتی از آثار حکمای الهی ایران به کوشش سید جلال الدین آشتیانی، تهران، انجمن دولتی ایرانو فرانسه 1354ش، جلد 2 ص 399-403 [بزرگان تنکابن 91؛ ریاض العلماء 34/2]