المظاهر المحمدية و القواعد التجويدية

● المظاهر المحمدية و القواعد التجويدية / قرائت / فارسی al-mazāhir-ul muḥammadīyya wa-l qawā‘id-ut tajwīdīya قاری مازندرانی، محمد بن اسدالله، ق13 قمری qārī māzandarānī, mohammad ebn-e asad-ol-lāh(- 19c) تاریخ تألیف: پنج‌شنبه 17 رجب 1297ق؛ محل تألیف: بارفروش رساله مفصلی است در اصول علم قرائت به انضمام فوائدی چند از امور مستحبه و واجبه؛ ضمن یک «مقدمه» و ده «قاعده» و یک «خاتمه»: مقدمه فی بیان موضوعه و بیان حاجته مع تعریفه؛ قاعده 1. در دو «مطلب»: 1) بیان معرفت دندان‌ها، 2) بیان مخارج حروف؛ قاعده 2. بیان صفات ذاتی و عرضیه حروف در دو باب؛ 3. بیان اقسام و رموز در وقف، در سه مطلب؛ 4. بیان ادغام، در دو مطلب؛ 5. بیان حروف مد و لین و احکام آن؛ 6. بیان تحقیق و تسهیل همزتین؛ 7. بیان تفخیم و تغلیظ و ترقیق لام و راء وصله‌های کنایه؛ 8. بیان معنی اشباع و اشباع هاء کنایه؛ 9. بیان رسم الخط قرآن؛ 10. بیان قراء تسعه و بیان احوال روات ایشان و در بیان رموز و علاماتیکه اهل قرائت از برای معرفت به ایشان وضع نموده‌اند؛ خاتمه در بیان اقل مراتب قرائت شرعیه. آغاز: الحمدلله الذی نزل الفرقان علی افصح اللغات و میز الحروف و الکلمات بعضها من بعض من حیث المخارج و الصفات