اصالة البرائة

● اصالة البرائة / اصول فقه / عربی aṣālat-ul barāʼa فشارکی طباطبائی، محمد بن قاسم، 1253-1316 قمری fešārakī tabātabāʼī, mohammad ebn-e qāsem (1838-1899) نام مؤلف در متن ذکر نشده است. در کاغذ الصاقی به عطف جلد نوشته شده: «اصل برائة لآقا سید محمد» که بی‌شک آقا سید محمد فشارکی طباطبایی اصفهانی است. مؤلف در موارد بسیاری به آراء و اقوال «سید الاستاد» استناد جسته و احتمالاً آن را در حیات استاد نوشته است. وی در آغاز این بحث استدلالی درباره حکم واقعی و ظاهری گفتگو می‌کند و موضوع را مربوط به حکم ظاهری می‌داند پس از آن در اخبار این بحث به تفصیل رد و ایراد می‌نماید و درباره شبهه حکمیه و موضوعیه سخن به‌درازا می‌کشد. آغاز: فائدة فی اصالة البراءة و قبل الشروع لابد من مقدمة و هی ان الحکم قسمان واقعی و ظاهری انجام: و حینئذ فلا حاجة فی نفی وجوب الفحص بعد الیأس الى المراجعة الى ادلة الجرح و غیرها. [الذریعه 115/2 شماره 463؛ دنا 1033/1 (3 نسخه)]