مصباح القراء

● مصباح القراء / تجوید / فارسی mesbāh-ol qorrā’ خراسانی، نوروز علی بن جمشید، ق12 قمری xorāsānī, nowrūz ‘alī ebn-e jamšīd (- 18c) اهداء به: فتحعلی شاه قاجار (1250 ق) تاریخ تألیف: 1219ق؛ محل تألیف: ارض قدس محمد علی ملقب به نوروز علی ابن جمشید هندی خراسانی از قاریان و حافظان ایرانی‌تبار شبه قاره در نیمه اول قرن سیزدهم. رساله مختصری است دربیان ضروریات قواعد تجوید که به خواهش آقا سیر نواب هندی و به نام فتحعلی شاه قاجار در یک «مقدمه» و دوازده «فصل» و یک «خاتمه» نگاشته است: مقدمه در بیان فضیلت تلاوت قرآن و آداب تعلیم فرقان؛ فصل 1. بیان مخارج و لوازم آن؛ 2. بیان صفاتیکه ضد یکدیگرند؛ 3. بیان صفات حروف که از جمله مستحسنات قرائت شمرده‌اند؛ 4. بیان حروف مرققه؛ 5. هاء کنایه؛ 6. بیان احکام نون ساکن و تنوین؛ 7. بیان ادغام؛ 8. بیان حروف مد و طریق آن؛ 9. بیان اعوذو بالله گفتن و بسم الله خواندن؛ 10. کیفیت وقف؛ 11. محاسن و معایب که افضل قرا حاجی میرزا محمد خوانساری المولود بختیاری الاصل سلمه الله تعالى فی الدارین بحرمت نبی الحرمین درتصانیف خود که مقصود القری است ذکر نموده؛ 12. بیان (اختلافات) قراء سبعه در فاتحه و اخلاص؛ خاتمه در بیان آداب قرآن خواندن».