مصابیح المستخیر و مفاتیح المستشیر

● مصابیح المستخیر و مفاتیح المستشیر / استخاره / عربی maṣābīḥ-ul mustaxīr wa mafātīḥ-ul mustašīr سلطان القراء، محمود بن محمد، ق13 قمری soltān-ol-qorrā', mahmūd ebn-e mohammad (- 19c) اهداء به: ناصرالدین شاه تاریخ تألیف: 1298ق؛ محل تألیف: مشهد رضوی رساله‌ای است در استخاره که به درخواست عده‌ای، در عصر ناصری نگاشته و شامل: «مقدمه»، چهار «مصباح» و «خاتمه»: مقدمه: در بیان استخاره و فضیلت استشاره با مؤمنین و اقوال علما و بزرگان در مورد استخاره و شرایط آن به همراه روایاتی از معصومین؛ مصباح 1. در خصوص نماز استخاره و دعاهای مربوط به آن؛ 2. عمل به چیزی که بر دل انسان خطور می‌کند بعد از نمازها و دعاهای مربوطه و کیفیت استخاره با بنادق؛ 3. در استخاره ذات الرقاع؛ 4. در خصوص استخاره با تسبیح و قرآن؛ خاتمه: در کیفیت اعمال برای خواب دیدن معصومین و حاجات خود. آغاز: الحمد لله الذى اظهر من آثار سلطانه ما حير مقل العقول من عجائب قدرته ... اما بعد ... و كنت كثيراً ما يخالج قلبى دن اكتب رسالة فى أنواع الاستخارة و اقسام الاستشارة و الاخبار الواردة فيها ... انجام: و قد تركنا الباقيه من السور القصار و اقتصرنا منها على هذا المقدار ... و الحمد لله رب العالمين. [ریحانه الادب 217/2؛ ریحانة الأدب: 61/3]