مشاهدیه

● مشاهدیه / عرفان و تصوف / فارسی mašāhedīye تابع الحسینی، عبدالله بن مهدی، ق13قمری tābe‘ al-hoseynī, ‘abd-ol-lāh ebn-e mahdī (- 19c) تاریخ تألیف: 1261ق رساله‌ای‌است عرفانی آمیخته با علم حروف و اشکال.نگارنده این نامه به نظم و نثر، هندی و بیگانه از فارسی و عربی بود و به شهرهای ایران و عراق آمد، چندی در نجف بماند و ریاضت کشید و در خلسه الهام‌هایی که به او شد، نامش عبدالله‌گشت و به کیش شیعی گرایید. آنگاه ازنجف به خراسان رفت و به دستور امیرمؤمنان، پیشوای هشتم را زیارت نمود. در میان راه در شهرک «کارزان، بلدة الخضراء، شهر سبز سلمان فارسی» میر علینقی اوحدی پسر میر حیدر حسینی را بدید و از آنچه از وی فرا گرفت این نامه را به سال 1261 به فارسی سستی فراهم آورد. نام او عبدالله تابع الحسینی اوحدی فرزند میرزا مهدی نجفی و به «هندی کتاب خان صاحب الدیوان» نامبردار است. (دانش پژوه) آغاز: استعانت جویم از رب کریم. بسم الله الرحمن الرحیم. نامه موسومرا. زان شد بدر. که بدید آمد زیر و زبر. انجام: و علی منابعهم الی یوم الدین. یا رب العالمین. بلاتمه اکتاب بعون الملک الوهاب ... برحمتک یا ارحم الراحمین. [فهرستواره منزوی 883/8]