شناسنامه کتابشناختی اثر
مسلی المصابین فی تسلیة الحزین
musallī-l muṣābīn fī taslīyat-il ḥazīn
10
نسخه ثبتشده
از قرن 13 تا 14 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/59649
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #59649
پدیدآور / مؤلف:
طباطبائی بروجردی، محمود بن علینقی
تاریخ و سده تألیف:
1257 هـ.ق
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 29، ص 469
تا 470
زبان و قالب:
فارسی
ردههای موضوعی:
اخلاق
اهدا / به درخواست:
بهمن میرزا پسر فتحعلی شاه
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
متنی اخلاقی است دربردباری و شکیبایی درمصیبتها که برای شاهزاده بهمن میرزا به مناسبت مرگ فرزند شاهزاده نگاشته، شامل یک «فاتحه» وسه «فایحه» و هر یک درچند «عائده» ویک «خاتمه»: فاتحه: در فضیلت تفکر و اعتبار است؛ فایحه 1. در صبر و فواید و بعض متعلقات و مناسبات اوست و در آن چند «عائده» است: عائده 1) در حقیقت صبر و اقسام آن است،2)ذکر شطری از آیات قرآنیه متعلق به صبر است،3) طایفهای از احادیث معصومیه عامه وارده در علو مقام صبر است،4) در برخی از احادیث وارده در خصوص موت اولاد،5) ذکر بعضی از منامات که مناسب مقام و مؤید مرام است،6) بیان مجملی از احوال بعض پیشینیان در نزد فقد احبه و اولاد ایشان،7) بیان نبذی از احوال بعضی از زنهای صابرات،8) در آن چه سزاوار است که از مصاب در نزد مصیبت قولاً و فعلاً صادر شود و در آن دو «فایده» است: فائده اولی: در آن چه مناسب اوست قولاً، فائده ثانیه: در آن چه او را سزاوار است فعلاً،9) در آن چه لازم است بر او که ترک کند،10) بیان آن که گریستن فی حد ذاته در مصایب منافات با صبر و رضا ندارد،11) بیان نبذی از احوال اطفال است بعد از مردن و اشاره اجمالیه به جنت برزخیه که مفرج هم و مؤکد صبر است،12) بیان آن که رنج و عنا در غالب تحفه اهل ولا است؛ فایحه 2. بیان محبت و شمه ای از احوال بعض دوستان خداست؛ فایحه 3. فضل رضا و تسلیم که از ثمرات محبت است؛ خاتمه کتاب: در اجر تسلیه مصاب است.
آغاز اثر
« بسمله نحمده علی ما منحنا من المصایب و البلایا كما نحمده علی آلائه و نشکره علی ان صیر الصبر عند نزول بلائه موجباً لتضائف الحسنات و مزید نعمائه و فضل علی الصابرین ... وبعد بنده ضعیف ذلیل ملتجی بعفو و کرم رب جلیل ... محمود بن علی نقی بن الجواد العلوی الفاطمی ... بعرض ... میرساند. »
انجام اثر
« و از اهداء ثواب بعض آیات یا سور قرآن بروح مفارق از بدنش مضایقه نفرمایند ختم الله لنا ولكم بالحسنی ... و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین. »
سوابق و چاپهای اثر
تهران، 1280ق؛ ایران، سنگی، 1280، جانمازی، 311ص [الذریعة 25/21؛ نسخههای منزوی 1683/2؛ مشار فارسی 4751/4؛ فهرستواره منزوی 605/6]
مآخذ و منابع کتابشناسی اثر
الذریعة 25/21
نسخههای منزوی 1683/2
مشار فارسی 4751/4
فهرستواره منزوی 605/6
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● مسلی المصابین فی تسلیة الحزین / اخلاق / فارسی
musallī-l muṣābīn fī taslīyat-il ḥazīn
طباطبائی بروجردی، محمود بن علینقی، - 1300 قمری
ṭabāṭabā’ī borūjerdī, maḥmūd ebn-e ‘alī-naqī (- 1883)
اهدا به: بهمن میرزا پسر فتحعلی شاه
تاریخ تألیف: چهارشنبه 9 محرم 1257ق
متنی اخلاقی است دربردباری و شکیبایی درمصیبتها که برای شاهزاده بهمن میرزا به مناسبت مرگ فرزند شاهزاده نگاشته، شامل یک «فاتحه» وسه «فایحه» و هر یک درچند «عائده» ویک «خاتمه»: فاتحه: در فضیلت تفکر و اعتبار است؛ فایحه 1. در صبر و فواید و بعض متعلقات و مناسبات اوست و در آن چند «عائده» است: عائده 1) در حقیقت صبر و اقسام آن است،2)ذکر شطری از آیات قرآنیه متعلق به صبر است،3) طایفهای از احادیث معصومیه عامه وارده در علو مقام صبر است،4) در برخی از احادیث وارده در خصوص موت اولاد،5) ذکر بعضی از منامات که مناسب مقام و مؤید مرام است،6) بیان مجملی از احوال بعض پیشینیان در نزد فقد احبه و اولاد ایشان،7) بیان نبذی از احوال بعضی از زنهای صابرات،8) در آن چه سزاوار است که از مصاب در نزد مصیبت قولاً و فعلاً صادر شود و در آن دو «فایده» است: فائده اولی: در آن چه مناسب اوست قولاً، فائده ثانیه: در آن چه او را سزاوار است فعلاً،9) در آن چه لازم است بر او که ترک کند،10) بیان آن که گریستن فی حد ذاته در مصایب منافات با صبر و رضا ندارد،11) بیان نبذی از احوال اطفال است بعد از مردن و اشاره اجمالیه به جنت برزخیه که مفرج هم و مؤکد صبر است،12) بیان آن که رنج و عنا در غالب تحفه اهل ولا است؛ فایحه 2. بیان محبت و شمه ای از احوال بعض دوستان خداست؛ فایحه 3. فضل رضا و تسلیم که از ثمرات محبت است؛ خاتمه کتاب: در اجر تسلیه مصاب است.
آغاز: بسمله نحمده علی ما منحنا من المصایب و البلایا كما نحمده علی آلائه و نشکره علی ان صیر الصبر عند نزول بلائه موجباً لتضائف الحسنات و مزید نعمائه و فضل علی الصابرین ... وبعد بنده ضعیف ذلیل ملتجی بعفو و کرم رب جلیل ... محمود بن علی نقی بن الجواد العلوی الفاطمی ... بعرض ... میرساند.
انجام: و از اهداء ثواب بعض آیات یا سور قرآن بروح مفارق از بدنش مضایقه نفرمایند ختم الله لنا ولكم بالحسنی ... و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین.
چاپ: تهران، 1280ق؛ ایران، سنگی، 1280، جانمازی، 311ص [الذریعة 25/21؛ نسخههای منزوی 1683/2؛ مشار فارسی 4751/4؛ فهرستواره منزوی 605/6]
نسخههای خطی این اثر
10 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
مجلس
تهران
|
9157 | بیکاتب | قرن 13 | نسخ | 144 | شناسنامه ← |
| 2 |
مسجد اعظم
قم
|
3025 | بیکاتب | قرن 13 | نسخ | 177 | شناسنامه ← |
| 3 |
دانشگاه
تهران
|
620 | عبدالحسین بن عبدالکریم | 22 صفر 1257ق | نسخ | 133 | شناسنامه ← |
| 4 |
مرکز احیاء
قم
|
440 | رحیم بن نصیر | جمعه 14 ربیع الثانی 1257ق | نسخ | 171 | شناسنامه ← |
| 5 |
گلپایگانی
قم
|
7309-37/99 | بیکاتب | 1273ق | نسخ | 140 | شناسنامه ← |
| 6 |
مجلس
تهران
|
13995 | بیکاتب | 1276ق | نسخ | 140 | شناسنامه ← |
| 7 |
گلپایگانی
قم
|
3563-18/83 | مهجور اصفهانی | یکشنبه 5 جمادی الثانی 1291ق | نسخ | 149 | شناسنامه ← |
| 8 |
معصومیه
قم
|
741 | زکی خان بن میرزا حسن ملا باشی زنوزی از طایفه قرابیگلو | 1314ق، به خواهش برادر زاده اش میرزا احمد خان میرپنجه و مقوم گمرکخانه آذربایجان | نستعلیق | 248 | شناسنامه ← |
| 9 |
گلپایگانی
قم
|
5074-25/164 | بیکاتب | بیتاریخ | نسخ | 200 | شناسنامه ← |
| 10 |
مرعشی
قم
|
8827 | بیکاتب | درعصر مؤلف | نسخ | 140 | شناسنامه ← |