اشعار (گردآوری)

● اشعار (گردآوری) / شعر / عربی aš‘ār (gerdāvarī) مولوی، علی اکبر بن نصرالله، ق13 قمری mowlavī, ‘alī akbar ebn-e nasr-ol-lāh (- 19c) مجموعه‌ای از 6 قطعه اشعار عربی در مدح و مرثیه اهل بیت (ع) است که 2 قصیده آغاز مجموعه، از مؤلف است: 1. در مرثیه حضرت ابوعبدالله الحسین (ع)، با مطلع: «الا احدث كم عن حادث جلل ×× و عضلة اوقعت هزاً على العلل»؛ 2. در مدح حضرت امیر المؤمنین (ع)، با مطلع: «عفت الديار و دارك العلياء ×× و عرفتها بالرسم يا اسماء»؛ سپس قطعاتی از «سید بحر العلوم» در مرثیه و از «امام شافعی» در مدح و بالاخره قصیده عینیه «سید حمیری» با ترجمه آن به نظم فارسی. آغاز و انجام ترجمه منظوم قصیده «سید» چنین است: آغاز: «داشت جائی ام عمرو اندرلوی ×× مانده آثاری کهن از وی بجا»، انجام: «رحمت حق بر روان مصطفی ×× بعد بر حیدر امام مقتدا». سراینده ترجمه محمد رضا بن میرزا محمد بن محمد رضا بن اسماعیل قمی است (دانشگاه 2817/12). مؤلف، در آغاز کتاب، خود را «علی اکبر الموسوی المولوی» معرفی نموده و در پایان منظومه نخست، نام پدر خود را ذکر می‌کند: «المولوی ابن «نصرالله» ماد حکم ×× و ان یکن لكناً فی المدح ذاکسل». از مؤلف که از فضلا و ادبای شیراز به شمار می‌رفته، 2 اثر ارزشمند و نادر، به نام‌های «خلاصة التجوید» و «کنوز المعرفة فی شرح دعاء العرفة» موجود است. او خود را در مقدمه «کنوز المعرفة» چنین معرفی می‌کند: «علی اکبر المتخلص بالمولوی ابن نصر الله الموسوی الحائری ثم الحویزی اصلاً و موطناً و الشیرازی مولداً و مسکناً.» [ریحانه الأدب 29/6؛ آثار عجم، ص439]