مزیل النکبات و منجح الحاجات

● مزیل النکبات و منجح الحاجات /- فارسی mozīl-on nakabāt va monjeh-ol ḥājāt نوری، حسن بن عبد الله، ق14 قمری nūrī,hasan ebn-e ‘abd-ol-lāh(- 20c) تاریخ تألیف: 20 صفر 1313ق؛ محل تألیف: بارفروش (بابل) مؤلف: شیخ حسن (بن عبدالله بن محمد باقر بن محمد علی) نوری عیز دهی (کذ) [عیز ده غلط کاتب است. صحیح آن (ایزدده) است که از محال نور و از ییلاقات مازندران است و عامه برای آسانی در تلفظ «ایزده» می‌گویند] از فضلای امامیه در نیمه اول قرن 14است. از خاتمه کتاب بر می‌آید که مؤلف از شاگردان حاجی اشرفی بوده و بعداً برای تحصیل به نجف رفته است و پس از بازگشت به تألیف«مزیل النکبات و ...» پرداخته است. چنین به نظر می‌رسد که کتاب از جوامع مؤلفه در ادعیه است. مطالب کلی آن در عنوان «نور» است و هر نوری مشتمل است بر عناوین مخصوص «زجاجه» و «کوکب دری» و غیر آن. مطالب این جلد: نور 7. دعاهای وارد در شب و روز جمعه (در عنوان چهارده زجاجه)؛ 8. بیان بعضی از مناجات مأثوره (مشتمل بر چهار کوکب دری)؛ 9. بعضی از صلوات مستحبه (در دوازده شجره مبارکه)؛ 10. بیان ثواب و فضیلت بعضی از سور و آیات قرآن و فضیلت صلوات و خواص آب نسیان (درعنوان ده زیت مضیئی)؛ 11. آداب و احکام و ادعیه سفر (در ده سراج)؛ 12. آداب احکام تزویج (در عنوان دوازده مشعل)؛ خاتمه در بیان بعضی از ادعیه و اوراد و اذکار مجربه.