مزعفر و بغرای

● مزعفر و بغرای = مزعفرنامه / شعر / فارسی moz'afar va boqrāy = moza'far-nāme بسحاق اطعمه، احمد بن حلاج، - 830؟ قمری boshāq-e at'ame, ahmad ebn-e hallāj(- 1427) مجموعه سروده‌هایی است مانند «کنز الاشتهاء»، «بغرا نامه» و «دیوان» همه در وصف خوراکی‌ها به ویژه مزعفر و جنگ با بغرا. در قالب مثنوی، به آهنگ «شاهنامه». (احمد منزوی) آغاز: بنام روان بخش روزی رسان ×× که رزق آفرینست پیش از روان / مرتب کن قوت قبل از وجود ×× پیاپی ده لقمه از خوان جود انجام: که داریم ما طالعی بس درشت ×× که هم پشت نانیم و هم نان به پشت تم کتاب المثنوی ... چاپ: قسطنطنیه، 1303ق [الذریعه 135/9]