مرشد السالکین

● مرشد السالکین / عرفان و تصوف / فارسی moršed-os sālekīn خواجگی کاسانی، احمد بن جلال الدین، - 949 قمری xājegī kāsānī, ahmad ebn-e jalāl-od-dīn (- 1543) در سیر و سلوک برای کسی که از مرشد خود به دور مانده باشد، به زبانی ساده به نثر آمیخته به نظم. با عناوین «ای طالب صادق»، در تعریف کلمه صوفی و چهار رکن تصوف (هوش در دم، نظر در قدم، سفر در وطن، خلوت در انجمن) به نظم و نثر و با استفاده از آیات و روایات و از شیخ مرتعش (ظاهراً عبدالله بن محمد مرتعش نیشابوری درگذشته 328) نقل کرده است.آغاز می‌کند: صوفی آن بود که نظر او با قدم او برابر باشد، سپس بیان مقام والای سخن، آنگاه چهارسخن خواجگان، هوش دردم، نظر در قدم، سفر در وطن و خلوت در انجمن است. (احمد منزوی) آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد بدان ای طالب صادق که حضرت شیخ مرتعش قدس سره چنین می‌فرمایند که صوفی این بود که نظر او با قدم او برابر باشد انجام: بس کنم خود زیرکان را این بس است ×× بانگ رو کردم اگر درده کس است [دانشنامه ادب فارسی آسیای مرکزی 55/1؛ مشترک پاکستان 1910/3] نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 1379/2(ناشناخته مانده)؛ فهرستواره منزوی 871/8]