مرآت مداری

● مرآت مداری / تراجم / فارسی mer'āt-e madārī عباسی چشتی، عبدالرحمن بن عبدالرسول، - 1094 قمری ‘abbāsī češtī, ‘abd-or-rahmān ebn-e ‘abd-or-rasūl (- 1683) به دستور: امان الله سندیلوی تاریخ تألیف: 1064ق؛ محل تألیف: مکن پور هند شرح حال و بیوگرافی و کرامات شیخ بدیع الدین شمدار به شیوه اهل تصوف و عرفان به طور مبالغه‌آمیز بیان شده است. مؤلف از میان نوشته‌های این طایفه بیشترین توجهش به رساله «ایمان محمودی» تألیف قاضی محمود کنتوری است که از زبان خود شیخ بدیع شنیده و نوشته است.زندگی و اقوال شیخ بدیع الدین ملقب به شاه مدار (715-840ق) است که در سال 1064ق، هنگامی که به زیارت بارگاه او در مکن پور(هند) رفته بود نوشته است. بیشتر مطالبش را از کتاب ایمان محمودی قاضی محمود کنتوری ـ که بزرگترین خلیفه حضرت شاه مدار بود ـ نقل کرده است. وی این کتاب را در سال 1053ق هنگام رفتن حضرت اجمیر در مطالعه گرفته بود. آغاز: بسمله، الحمدلله خلق الاشیاء و هو عينها یعنی شکر می گویم من آن پروردگار عالمیان را که خلقت جمیع اشیا عین مظهر اوست میرسد بی ترانه از هر سو نغمه لا اله الا هو. انجام: و بعد از چند ایام عمارت روضه متبرکه حسب حکم سلطان ابراهیم شرقی باهتمام پسر میر صدرجهان جونپوری باتمام رسید پس از آن وقت قصبه پکن پور قبله حاجات عالم گردید، رحمه الله تعالی. [فهرستواره منزوی 2275/3]