مرآة الغیب و اسرار الکاشفیة

● مرآة الغیب و اسرار الکاشفیة / عرفان و تصوف، شعر/فارسی mer’āt-ol qayb va asrār-ol kāšefīyya کاشف دزفولی، صدرالدین بن محمد باقر، 1174 - 1258 قمری kāšef-e dezfūlī, sadr-od-dīn ebn-e mohammad bāqer (1761 - 1842) با دیباچه‌ای از خود او در سرگذشت خودش و اصطلاحات عرفانی به ترتیب تهجی، سپس قطعه‌ها است، آن‌گاه غزل‌ها به ترتیب تهجی و رباعیات و ترجیع‌بند و قصیده‌ها و باز ترجیع‌بند و مثنوی قضا و قدر، سپس خاتمه است به نثر. آغاز: هذا دیوان الکلیات المسمى بمرآة الغیب واسرار الکاشفية من کلام ... صدرالدین ... بسمله. شیرین زبانی که طوطی زبانان از آیینه دل به آن گویا است. قطعه که برای بعضی از دوستان به نظم آورده: ای برادر سوخت جانم از فراق ×× شمع سان از سوز درد اشتیاق انجام: علی اولهم و آخر مطلبهم ×× علی ظاهر و باطن مذهبهم ... خاتمه بدان ای سالک ... از ادب نیست نام او بردن [الذریعة 897/9؛ فهرستواره منزوی 856/8]