مرآت العاشقین

● مرآت العاشقین / شعر / فارسی mer'āt-ol 'āšeqīn مجنون مراغی، رضا قلی میرزا بن ملک قاسم، ق14 قمری majnūn-e marāqī, rezā qolī mīrzā ebn-e malek qāsem (- 20c) مثنوی است دربیان روح انسانی و چگونگی ورود آن به کشور بدن و صفات آن ازقبیل محبت و عشق و مرض‌های آن. آغاز: ای زنام تو نامها نامی ×× نامی ازنام توست هر نامی / نامها گشته نامی ازنامت ×× سر هر نامه نامی از نامت. نظم ازنظم توست درنامه ... انجام: ختم کردم با اسم احمد وآل ×× احمدی نامه راه مده تو زوال / کرد مجنون چو نامه را مختوم ×× درقایل شنید ار هرلوم چاپ: تهران، 1362ق، سربی، 172ص. [فرهنگ سخنوران 513؛ الذریعة 968/9؛ نسخه‌های منزوی 2513/3؛ فهرستواره منزوی 856/8]