مرآت العارفین

● مرآت العارفین / عرفان و تصوف / فارسی mer'āt-ol 'ārefīn میرزا بابا شیرازی، ابوالقاسم بن عبدالنبی، 1212؟ - 1286 قمری mīrzā bābā šīrāzī, ab-ol-qāsem ebn-e 'abd-on-nabī (1798 - 1870) رساله مختصری است در بیان مراتب توحید و معرفت نفس و سیر و سلوک و مراتب پنج گانه شناخت معرفت حضرت حق عز و علاء: معرفت: احکام، افعال، اسماء، صفات و ذات. این رساله غیر از «مراتب الهیه» شاه نعمت الله ولی و «مشکل حل یا مراتب معرفت حق» میرسید علی همدانی است. آن را به محمود شبستری نیز نسبت داده‌اند و با نام همو نیز به چاپ رسیده است. با توجه به عبارات و تعبیراتی که نشان دهنده شیعی بودن مؤلف است، نسبت آن به شبستری منتفی است. آغاز: الحمدلله الذی نور قلوب العارفین بهداية العرفان و الایقان و ابصر عيون السالکین بمدراج القلوب و البرهان ... شکر و سپاس مر آن رئوف و رحیمی را که موجودات را از ظلمت خانه نابود بصحرای وجود آورد و سوختگان آتش فراق را. انجام: که گفتار ورای کردار و کردار ورای گفتار است و اخلاص غیر همه اینها. الحمد لله ولی التوفیق چاپ: مشار فارسی، ج4، صص6474-6475؛ تهران، ضمن مجموعه آثار شیخ محمود شبستری، تصحیح دکتر صمد موحد، انتشارات طهوری، چاپ دوم، 1371ش؛ دارالسلطنه تبریز، سنگی، 1320ق، وزیری کوچک، 203ص [فهرست مشار 570؛ فهرستواره منزوی 854/8]