مرآت الشعراء

● مرآت الشعراء / عروض و قافیه / فارسی mer'āt-oš šo'arā' حکیم صالح اصفهانی، ق 11 قمری hakīm sāleh esfahānī (- 17c) اهداء به: سلطان محمد مراد بخش تاریخ تألیف: 1069ق؛ محل تألیف: احمدآباد گجرات زمانی که مؤلف از شدت فتنه های روزگار از حیدرآباد به احمد آباد گجرات رفته و در پناه سلطان محمد مراد بخش قرار گرفته بود، کتاب حاضر را در عروض و قافیه و صنایع و بدایع نگاشته و تحفه دربار او کرده است. این کتاب مشتمل بر یک «فروغ» و نوزده «تمثال» و یک «عکس» می باشد و به سال 1069 موافق با جمله «دیوان ما ز لطف الهی تمام شد» به پایان رسیده است.عناوین کتاب: فروغ: در تعریف شعر و شاعر؛ تمثال 1. تعریف بیت و اجزای آن؛ 2. در دانستن اجزای مصرع و وجه تسمیه آن؛ 3. عروض و وجه تسمیه آن؛ 4. حقیقت شعر؛ 5. اسباب و اوتاد و فواصل؛ 6. اصولی که بنای شعر بر آن است؛ 7. اصول اوزان و ازاحیف؛ 8 حقیقت القاب و ازاحیف؛ 9. تعریف فروع ارکان؛ 10. افاعیل؛ 11. شش ترکیب تقطیع نوزده بحر؛ 12. تقطیع و حرفهایی که ساقط می شوند؛ 13. حروف ساکن که در تقطیع ساقط می شوند؛ 14. قافیه؛ 15. حرکات قافیه؛ 16. عیوب قافیه ملقبه؛ 17.عیوب قافیه غیر ملقبه؛ 18. حاجب و ردیف؛ 19. اوزان رباعی؛ عکس: در دانستن صنایع و بدایع. آغاز: سپاس بی قیاس سخن آفرینی را در خور است که بسم الله الرحمن الرحیم مصرعی است از کلامش و عناصر اربعه رباعی است از مجموعه ایجاد ... [فهرست گنج بخش منزوی 1237/3؛ مشترک پاکستان 2207/13]