مرآة الحبیب

● مرآة الحبیب / شعر / فارسی mer'āt-ol habīb جمالی اردستانی، جمال الدین محمد، 814 - 883 ؟ قمری jamālī ardestānī, jamāl-od-dīn mohammad(1412 - 1479) تاریخ تألیف: پس از 876ق مثنوی بسیار کوتاهی است که پس از «شرح الواصلین» او که در تاریخ 876ق پدید آورده، ساخته شده زیرا به آن ارجاع می‌دهد. مضمون اصلی آن تفسیر و توجیه ایمان ابوطالب عموی پیامبر است. این مطلب که مورد اختلاف میان شیعه و سنی است و سنیان معتقدند که او ایمان نیاورد و شیعیان معتقدند که ایمان آورد و جالب این است که پیر جمالی با اینکه شیعه و دوستدار اهل بیت است معتقد است که ابوطالب ایمان نیاورد و با استناد به آیه 56 سوره قصص آن را مستدل می‌سازد و سپس با تأویل‌های عرفانی خود و فرق گذاشتن میان ظاهر و باطن به شخصیت ابوطالب ادای احترام می‌کند. آغاز: ای عزیز یک دم حاضر باش که سخن در وقت می‌گذرد تا حاضر اوقات باشی و اشارتی چند در معنی انک لا تهدی من احببت خواهد گذشت. بدان که حق سبخانه و تعالی حضرت مصطفی را هر دم به نامی می‌خواند ... انجام: رو بجو زنهار شرح الواصلین ×× تا شوی عارف ز کنه کفر و دین / تا بدانی کاین جمالی غریب ×× گم شده در حسن زیبای حبیب چاپ: تهران، انتشارات کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1389ش، تصحیح امیر سروری، رسائل پیر جمال اردستانی، دفتر دوم، صص 513- 516