مرآت الجمال

● مرآت الجمال / شعر / فارسی mer'āt-ol jamāl صائب تبریزی، محمد علی بن عبدالرحیم، 1016؟ - 1086 ؟ قمری sā'eb-e tabrīzī, mohammad 'alī ebn-e 'abd-or-rahīm (1608 - 1676) سروده‌هایی از دیوان خود برگزیده، و هر گروه را نامی جداگانه داده است: سروده‌هایی که در وصف سراپای دلدار بوده «مرآت جمال» و آنچه در آن از آیینه و شانه سخن رفته «آرایش نگار» و آنچه درباره می و میخانه بوده «میخانه» و گزیده غزلهای خود را «واجب الحفظ» خوانده است. شمار بیت‌ها در نسخه‌ها یکسان نیست. در تعریف: آینه، ابرو، چشم، مژگان، نگاه، دهان، لب، بوسه، رخسار، عرق، بناگوش، سیب زنغن، غبغب، چاه زنخدان، موی، میان، بهله، طرف کلاه، خانه زین، قد، رفتار، زلف، کاکل، خال، خط. (احمد منزوی) چاپ: هند، کانپور، منشی نولکشور، 1885 میلادی [الذریعة 569/9؛ میراث مشترک ایران و هند: 2-379]