مرآة الایمان

● مرآة الایمان / عرفان و تصوف / فارسی mer'āt-ol īmān شاه محمد خاموش، - 860 قمری šāh mohammad-e xāmūš(- 1456) رساله‌ای است در عرفان با نثری ساده و روان، مشتمل بر یک «مقدمه» و سه «اصل» و «خاتمه»: مقدمه: در ذکر اثبات احدیت و تنزیه خدای تعالی با وجود کثرت و تعدد عالم؛ اصل 1. ذکر اصول عبادات نقلیه که از فروع ایمان است و آن پنج است: نماز و روزه و زکات و حج و جهاد، در پنج مطلب است، و در هر مطلبی پنج طریق است؛ اصل 2. ذکر اصول اعتقادات که مشهور به ارکان ایمان است و آن پنج است: توحید و عدل و نبوت و امامت و معاد، در پنج رکن؛ اصل 3. ذکر مجمل ایمان، در پنج فصل؛ خاتمه: در ذکر مطلق ایمان. در واقع وی در این کتاب فروع خمسه فقهیه را که عبارت از صلات و صوم و زکات و حج و جهاد است با مراتب اطوار سبعیه قلبیه تطبیق نموده است. آغاز: بسمله. سپاس بیقیاس و ستایش بی آلایش احدی را سزاست که همه مخلوقات را مبدأ، کوی اوست. انجام: که او منزه است از فوق و تحت و یمین و یسار و خلف و قدام ان الله تعالى عن ذلک علواً و كبيراً و هو ارحم الراحمين. [فهرستواره منزوی 847/8]