مرآة الآخرة

● مرآة الآخرة = مرآة الآخر = مرآة الآخرة فی معرفة یوم الآخر / کلام و اعتقادات / عربی mir’āt-ul āxira = mir’āt-ul āxar = mir’āt-ul āxira fī ma‘rifat-i yawm-il āxar فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، 1006 - 1091 قمری feyz-e kāšānī, mohammad ebn-e šāh morteza (1598 - 1680) تاریخ تألیف: 1046ق رساله کوتاهی است در معاد و بیان حقیقت بهشت و دوزخ شامل چهار «باب»: 1. جایگاه جنت و نار؛ 2. جنت و نار ناشی از نفس انسان است؛ 3. اقوالی که اشاره به بعضی از معانی این دو گفته دارد؛ 4. اقسام لذات و آلام؛ الخاتمة: فی خلود اهل الدارین. او در این کتاب از صاحب فتوحات و ابن میثم و علامه حلی و خواجه طوسی نقل می‌کند و بعضی عبارات فارسی خواجه را به‌عینه می‌آورد. آغاز: الحمد لله الذی جعل الدینا متاعاً و الآخرة دار القرار، و الصلاة علی ... فیقول محمد بن مرتضی المدعو بمحسن عفی عنه. هذه مرآت ترافیها صورة کل من الجنة و النار ... و سمیتها مرآت الآخرة. انجام: و لنقبض الآن عنا القلم و لنحمد الله ولی النعم جعلنا الله من المقربین المخلصین بحق محمد و آله الطاهرین چاپ: مشار عربی، ص 825، تهران، سنگی، 1303ق، رحلی، 12ص؛ 1311ق، وزیری، 18ص (156-173)؛ تهران، سنگی، 1303، رحلی، [12]ص؛ [تهران]، سنگی، 1311، وزیری، 18ص (156-173) [فهرست‌های خود نوشت فیض کاشانی، ص 245؛ الذریعة 260/20 و 259/20؛ کشف الحجب 500؛ ذخائر التراث العربی 776/2؛ فهرستواره منزوی 846/8]