اشراق النیرین

● اشراق النیرین / عرفان و تصوف / فارسی ešrāq-on nayyerīn فانی شیرازی دهدار، محمد بن محمود، 947 - 1016 قمری fānī šīrāzī dehdār, mohammad ebn-e mahmūd (1541 - 1608) رساله‌ای است در عرفان در یک «اشراق» و دو «نیر»: اشراق در تصحیح کیفیت ادراک؛ نیر 1. در اظهار شمه‌ای از تطابق نسخه انسانی با نسخه وجود؛ نیر 2. در اشعار متولد ثانی. آغاز: الحمد لله رب العالمین حمدا ینبغی لعظمته و عز جلاله و الصلاة ... بعد از تمهید اساس شکر و سپاس بی قیاس، چنین گوید سالک بادیه هوس ... محمد بن محمود، الملقب بدهدار ... و این رساله که مندرجاتش بخش دیده ذوق است و چاشنی افزای جان شوق موسوم آمد به اشراق النیرین انجام: و مدار حساب نیز بر دو رقم است و در شریعت و همین قدر اشاره کافیست و الله یهدی من يشاء الى صراط مستقیم و صلى الله على خير خلقه محمد و آله وصحبه الطاهرين و الحمد لله رب العالمين. چاپ: به کوشش محمد حسین اکبری ساوی، در مجموعه «رسایل دهدار»، دفتر نشر میراث مکتوب، ش 27، 1375ش، (ص 43-72) [دنا 851/1 (18 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 1031/2؛ فهرست مشترک پاکستان 1268؛ الذريعة 178/18 و 103/2؛ فهرستواره منزوی 79/7]