اشترنامه

● اشترنامه / شعر / فارسی oštor-nāme حسینی قزوینی، حسین بن محمد حسن، 1184 - 1249 قمری hoseynī qazvīnī, hoseyn ebn-e mohammad hasan (1771 - 1834) مثنوی عرفانی است در چهل مقاله با بندهایی به نثر. دومین مثنوی از مثنوی‌های پنج گانه اوست با نام‌های: 1. اشترنامه؛ 2. الهی‌نامه؛ 3. مهر و ماه؛ 4. وامق و عذراء؛ 5. وصف الحال. آغاز: بسم الله الرحمان الرحیم ×× قادر و غفار و قدیر و قدیم / تا که نشان از دل و از دلبراست ×× نام خدا زینت هر دفتر است انجام: قصه پنهان نشود فاش گو ×× در نفتد در کف اوباش گو/ راز نهان ز اهل جهان بهتر است ×× ساز نهان آنچه نهان بهتر است چاپ: سنگی، شیراز، 1324؛ سنگی، بمبئی [الذریعة 100/2 و 257/7؛ مشار فارسی 102؛ نسخه‌های منزوی 2641/4 و 2678؛ فهرستواره منزوی 198/10]