مختار القراء

● مختار القراء / تجوید / فارسی moxtār-ol qorrā' اعمی اصفهانی، مختار، ق 10قمری a'mā-ye esfahānī, moxtār(- 16c) وابسته به: درج مضامین؛ اعمی اصفهانی، مختار (قرن 10) رساله‌ای متوسط در شرح «درج المضامین» سروده مؤلف؛ در یک «مقدمه» و دوازده «فصل» و یک «خاتمه» است: مقدمه در ثواب تلاوت قرآن و مرتبه قاری و والدین او و ثواب تعلیم و تعلم آن و معنی ترتیل؛ باب 1. بیان هجاء و معنی و عدد مخارج آن در دو فصل و سه فایده؛ 2. بیان صفات ذاتیه وعارضیه حروف و معنی لحن در دو فصل و دو تنبیه؛ 3. بیان استعاذه و بسمله دو فصل؛ 4. احکام کنایه؛ 5. بیان مد و قصر؛ 6. بیان انواع ادغام در دو فصل؛ 7. احکام میم ساکن با حروف هجا؛ 8 بیان احکام نون ساکن و تنوین با حروف هجا؛ 9. بیان تفخیم و ترقیق راء؛ 10. معنی وقف و اقسام آن و اشمام و روم و رموز در سه فصل و دو تنبیه؛ 11. بیان نسب و بلد و تاریخ فوت عاصم و راویان و سند قراءت و اختلاف او با بکر و حفص؛ 12. رسم الخط قرآن در دو فصل و یک تنبیه؛ خاتمه در گفتن تکبیر از والضحی تا آخر قرآن و علت آن و طریق و آداب تلاوت و ختم قرآن و بعضی ادعیه شروع و ختم قرآن و بعضی ادعیه شروع و ختم قرآن در سه مطلب. آغاز: الحمد لله الذی هدانا بنور الایمان و أطلق السنتنا بتلاوت القرآن ... اما بعد بر اصحاب سیرت و ارباب بصیرت مخفی نماناد که بعد از شناختن حضرت باری تعالی جل شانه نظر به مضمون بلاغت مشحون حدیث ما یتقرب العبد بشی بعد المعرفة افضل من الصلوة نماز عمده ارکان ایمان است انجام: و بجهت تبرک این رساله به تحیتی که از منظومات این فقیر است اختتام می‌نماید. ربنا صل علی خیر الوری ×× احمد المحمود ختم المرسلين / استجب دعواتنا واغفر لنا ×× واهدنا امین رب العالمين [الذریعه: 171/20؛ نسخه‌های منزوی: 98/1]