آفاق و انفس

● آفاق و انفس = معرفت نامه = معرفت = معارف / عرفان و تصوف، شعر / فارسی āfāq va anfos = ma‘refat-nāme = ma‘refat = ma‘āref نعمة الله ولی، نعمة الله بن عبدالله، 730؟ - 834 ق ne‘mat-ol-lāh-e valī, ne‘mat-ol-lāh ebn-e ‘abd-ol-lāh (1329?-1430) گفتاری منظوم در آفاق و انفس به روش عرفانی است که در سی و چهار بیت سروده شده است. آغاز: در دو عالم چون یکی دارنده اشیاء بود ×× هر یکی در ذات خود یکتای بی همتا بود / جنبش دریا اگر چه موج خوانندش ولی ×× در حقیقت موج دریا عین آن دریا بود انجام: یاد گیر این گفته‌های نعمت الله بی خلاف ×× تا ترا امروز پند و مونس فردا بود. چاپ: به کوشش دکتر نوربخش، در مجموعه رساله‌های او، صص 89-102 [نسخه‌های خطی فارسی 1015/2؛ فهرستواره منزوی 901/8]