الاشارات و التنبيهات (ترجمه)

● الاشارات و التنبيهات (ترجمه) / فلسفه / فارسی al-išārāt wa-t tanbīhāt (t.) وابسته به: الاشارات و التنبيهات؛ ابن سینا، حسین بن عبدالله (370-428) این ترجمه سه نمط پایان اشارت ابن‌سینا را شامل می‌شود و مترجم گاهی از خود سخنانی افزوده و در داستان سلامان و آبسال از رازی و طوسی افسانه‌ها را آورده است. در آن از خواجه طوسی یاد شده و ترجمه تا اندازه‌ای تازه است و از متاخرین در آن یاد شده است. این ترجمه در شیوایی به‌پایه ترجمه منسوب به فارسی نمی‌رسد. آغاز: بسمله. نمط ثامن در بهجت و سعادت بدانکه بهجت در لغت بمعنای سرور و نضرت است و سعادت مقابل شقاوت و مراد از سعادت حالتی است که باشد یا بسهم رسد از برای کسی که صاحب خیر و کمال است از جهت این خیر و کمال ... وهم و تنبیه در وجود لذات باطنه انجام: و شیخ بعد از وجود شرایط مذکور امر کرده باحتیاط تمام عقلا و رسماً چنانچه گفته و کتاب بآن ختم کرده است.