اشارات شریفه و لطایف رموزات لطیفه

● اشارات شریفه و لطایف رموزات لطیفه = شیخ و مرید / شعر / فارسی ešārāt-e šarīfe va latāyef-e romūzāt-e latīfe = šeyx va morīd حدود دویست و بیست بیت به مثنوی در نکوهش مشایخ صوفیه و این‌که کارهایشان همه دروغ و دغل می‌باشد و هیچ‌گونه حقیقت ندارد. ناظم گوید که این ابیات به‌صورت هزلیات ولی به واقع اشاره به‌حقیقت می‌باشد و از مسخره به دور است. نام یکم در فهرست خضر نوشاهی است که از عبارات زیر از دیباچه بیرون کشیده است: «اما بعد این نسخه‌ای است متضمن بر معانی «اشارات شریفه و لطایف رموزات لطیفه» اگرچه بعضی ابیاتش ...» نام دوم در فهرست اشکوری آمده است و می‌افزاید در نکوهش مشایخ دغل است. با سربندهای: در بیان آنکه بعضی مقلدان نه از طریق آگاه که به تقلید کورکورانه دم از توحید می‌زنند، محض ضلالت است ... در بیان مجلس شیخان متصوفه مبتدع ریاکار که در لباس مشایخ بزرگوار درآمده کوس مشیخیت نوازند و در مجالس و اعراس بدعت اختراع ساخته به اغوا پردازند. رخصت دادن خامان به ارتکاب مناهی و از میان برداشتن اوامر و نواهی. آغاز: الحمدلله علی جزیل آلائه ... اما بعد این نسخه‌ای است متضمن بر اشارات شریفه. زین فقیران مضل با مکروفن ×× بر حذر می‌باش و میدان راهزن / گمره و گمره کنانند این فریق ×× در لباس فقر قطاع الطریق [فهرستواره منزوی 198/10]