مجمع المطالب و منتهی المآرب

● مجمع المطالب و منتهی المآرب / تفسیر / عربی majma‘-ul maṭālib wa muntaha-l ma’ārib بروجردی، ملامحسن، ق14قمری borūjerdī, mollā-mohsen ( - 20c) تاریخ تألیف: رمضان 1270ق تفسیر سوره مبارکه حمد است با استناد به به احادیث مرویه از خاندان عصمت (ع) با نکات عرفانی. ایشان در مقدمه از شیوه تفسیر برخی از مفسران انتقاد کرده و چنین نگاشته است: بعضی از مفسران، تفسیر خویش را تنها به مباحث صرفی و قواعد نحوی اختصاص داده و به ذکر آثار و اخبار ائمه اطهار (ع) که مخزن اسرار وحی و معدن گوهرهای دانش و تأویل می‌باشند نپرداخته اند و یا برخی دیگر تنها به نقل اخبار اکتفا کرده‌اند و در مورد آنان که در تفسیر آیات تنها به ذکر اخبار اکتفا کرده‌اند گفته است هر چند اخبار به تنهایی برای تفسیر کافی و وافی است ولی چون احادیث ائمه اطهار صعب و مستصعب است و جز ملک مقرب یا نبی مرسل یا «عبد امتحن الله قلبه للایمان» از آنها آگاهی ندارند لذا با توجه به همه این جوانب به طور ایجاز و اختصار به تفسیر سوره مبارکه حمد و توحید پرداختم. آغاز: بسمله، الحمدلله الذی انزل الکتاب علی عبده و لم یجعله عوجاً و جعله نوراً للمشیرین ... اما بعد فیقول المسئی المستغرق فی بحار العصیان ... چاپ: آفاق نور، شماره 4، مؤسسه معارف اسلامی امام رضا، قم، پائیز و زمستان 1385ش، با تصحیح عباسعلی علیزاده و سیدمرتضی سید ابراهیمی، با عنوان «تفسیر اسامی سورة التوحید» که بخش دوم این کتاب است که در تفسیر سوره توحید می‌باشد. [الذریعه 255/2 و 44/20 و 56/2]