مجمع البحرین فی مناقب السبطین الحسن الحسین

● مجمع البحرین فی مناقب السبطین الحسن الحسین / فضایل و مناقب / عربی majma‘-ul baḥrayn fī manāqib-is sibṭayn al-ḥasan al-ḥusayn حسینی رضوی، ولی الله بن نعمت الله، ق 10 قمری ḥoseynī razavī,valī-ol-lāh ebn-e ne‘mat-ol-lāh ( - 16c) این کتاب در بیست و پنج «باب» است و خبرهایی از کتاب‌های سنی و شیعی در مناقب امام حسن و امام حسین آورده است. او «کنز المطالب فی فضائل علی بن ابی طالب» و «منهاج الحق و الیقین فی تفضیل علی امیرالمؤمنین علی سائر الانبیاء و المرسلین» و «درر المطالب و غرر المناقب فی فضائل علی بن ابی طالب» و «افراد السرائر و مصباح الزائر» به فارسی و کوچک در سرگذشت امامان و زیارت‌های آنها دارد و در منهاج خبرهای سنی و شیعی آورده مانند دیگر کتاب‌های خود و گویا همان باشد که به درخواست مولانا خواجه علی آملی نوشته است. آغاز: بسمله و به نستعین الحمدلله المتفضل المنان المتطول الحنان الذى خلق الانسان و علمه البيان و من عليه بالايمان ... فيقول الحقير ... ولى بن نعمة الله الحسينى الرضوى قد كان في قصدی دائما ان اجمع شيئا فى غرر مناقب الامامين الهمامين ... و سميته «مجمع البحرين في مناقب السبطين الحسن و الحسين». انجام: الباب الخامس و العشرون في ذكر فضل كربلاء و الشفا بتربتها. في كمال الزيارات عن ابي سعيد عن بعض رجاله عن ابى الجارود ... ذكر الشفاء في تربته من كمال الزيارات عن ابي يعقوب قال قلت لابي عبدالله يأخذ الانسان من طين قبر الحسين ينتفع به ... فقال اشتر به عسلا و زعفرانا و خذ من طين قبر الحسينع و اعجنه بماء السماء و اجعل فيه من العسل و الزعفران و فرقه على الشيعه ليتداووابه مرضاهم. چاپ: میراث حدیث شیعه، دفتر چهارم، قم، مؤسسه فرهنگی دارالحدیث، 1378ش، ص 251 - 436، تحقیق قاسم جعفری، از روی نسخه دانشگاه تهران