مجلس آرا

● مجلس آرا / اخلاق / فارسی majles-ārā شیرازی، محمد محسن، ق 12 قمری Šīrāzī,mohammad mohsen ( - 18c) اهدا به: شاه سلیمان صفوی و امام وردی بیکفرمانروای شیراز داستان‌های بنی اسرائیل را که علی بن مقبری گردآورده بود و در هریک رمزی اخلاقی نهفته است طی چهل «مجلس» ترجمه و گزارش کرده و در آغاز هر مجلس، حدیثی آورده که موضوع چهل حدیث شامل وی گردد: 1. در ابتلا و ملکه مروت؛ 2. در خیریت مصلحت؛ 3. در بیان صبر و قضا؛ مجلس 4. در بیان تصدق که دفع قضایا و بلایای عظیمه می‌کند؛ 5. در بیان آنکه تصدق و عطیه موجب زیادتی مال می‌گردد؛ 6. در بیان فایده قناعت و توکل؛ 7. در بیان حرص که موجب خسران دنیا و آخرت است؛ 8 در بیان آنکه ترک معصیت از خوف الهی موجب دخول جنت است؛ 9. در بیان آنکه دعا از روی یقین به اجابت می‌رسد؛ 10. در بیان [آنکه] اقرار به ذنب باعث قبول عبادت است؛ 11. در بیان آنکه با فاسق در ساختن موجب عذاب الیم است؛ 12. در بیان آنکه توبه از روی اخلاص موجب خلاصی از بلیات است؛ 13. در بیان آنکه عمل قلیل از روی [یقین و اخلاص قبول حق می‌گردد و موجب قرب] و اجابت دعوات می‌شود؛ 14. در بیان [آنکه] کوتاهی امل و آرزو موجب ثواب عظیم است؛ 15. در بیان [آنکه] ورع و خوف الهی موجب دخول در نار است؛ 16. در بیان آنکه جمع کردن مال موجب وبال و ناامیدی است؛ 17. در بیان آنکه نیکویی با والدین ثمره آن دخول جنت است؛ 18. در بیان آنکه محبت با حق تعالی باعث دخول بهشت است؛ 19. در بیان آنکه قصد صحیح در اعمال و نیت خالص موجب استخلاص از بلیات است؛ 20. در بیان آنکه زکوة موجب زیادتی برکت در مال است؛ 21. در بیان آنکه منع زکوة موجب خسران آخرت است؛ 22. در بیان آنکه بنده به سبب افعال حسنه و صلاح به هدایت الهی می‌رسد و به سبب اعمال سیه در ضلالت می‌ماند؛ 23. در بیان آنکه حق تعالی در قیامت به تفضل عمل می‌فرماید؛ 24. در بیان آنکه ظلم بر مظلوم موجب خسران آخرت است؛ 25. در بیان آنکه اعمال در دنیا مجسم می‌شود؛ 26. در بیان آنکه خیانت حق شوهر و تهمت گفتن موجب دخول در نار است؛ 27. در بیان آنکه احیاء اموات در دنیا دلیل رجعت است؛ 28. در بیان آنکه رد سائل نمودن موجب سلب نعمت و پریشانی است؛ 29. در بیان آنکه رحم بر حیوانات موجب ثواب آخرت و نعمت دنیا می‌شود؛ 30. در بیان آنکه اجرای شرع پیغمبران بر حیوانات می‌شود؛ 31. در بیان آنکه تهمت در حق شخصی موجب رسوایی و عقاب آخرت است؛ 32. در بیان استدراج؛ 33. در بیان آنکه عبادت از روی اخلاص موجب رفع عذاب می‌گردد؛ 34. در بیان آنکه پیروی ناموس مردم موجب رسوایی دنیا و عذاب آخرت است؛ 35. در بیان آنکه شخص به سبب صلاح مستحق بهشت می‌شود و به سبب کفر و ضلالت به جهنم می‌رسد؛ 36. در بیان آنکه ایمان از روی یقین سبب هدایت جمعی می‌شود؛ 37. در یقین و اطمینان؛ 38. در بیان اثبات حشر و نشر؛ 39. در بیان آنکه بعدد هر عسری یسری است؛ 40. در بیان [آنکه] اعتقاد در توحید و عبادت از روی یقین موجب کرامت می‌گردد. آغاز: بسمله. حمد بیحد و مدح بی عدد مبدعی را سزاست که عقول مجرده و نفوس قدسیه را واسطه در ایجاد عالم ساخت و اغراض متنوعه عالم کون و فساد را پرداخت. انجام: همین قدر اکتفا نمود امید که خواننده وشنونده ازاین احادیث منتفع گردند وبه اعمال آن پردازند وبه ثواب اخروی رسند. [الذریعة 11/20؛ نسخه‌های منزوی 1678/2؛ فهرستواره منزوی 594/6]